ಈ ಘಟನೆ ಅರಿತ ಪೊಲೀಸರು ತನಿಖೆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮರಕಡಿಯುವ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂಗತಿ ಮರಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವವರೇ ಭಕ್ಷಕರಾದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂದು ರಾತ್ರಿಯೇ ಆ ಮರಗಳೆರಡು ಒಂದು ಶಾಲಾ ಆವರಣದೊಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಮರುದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿನ ಗುರುಗಳು ಪರಿಸರ, ಮನುಕುಲ ಸೇರಿದಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಮರಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಅಮಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಶಾಲಾ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟಲು ಸ್ಥಳಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳೆ ಮರಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮರಕಡಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಕಾರಯುತ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಮಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿದೆ ಎಂದು ಮರಗಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ದೇಶದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಡುವ ಬರಗಾಲ ಮಳೆಯ ಅಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಡುಗಳ ನಾಶವೇ ಕಾರಣವೆಂದು ನಾಟಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾ ಮರಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಬೆಳೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಾಟಕ ನೋಡುಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಮರಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಉತ್ತರಾಖಂಡದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಜರುಗಿದ ಚಿಪ್ಕೋ ಚಳುವಳಿಯ ನೆನಪನ್ನು ಈ ನಾಟಕ ಮರಕಳಿಸಿತು.
